Әнием!
Әнием!
Әни! Әнкәй! Менә шушы сүздә
Күпме назлау, күпме ярату?!
Санап китсәң күпме рәхәт чаклар,
Мөмкин түгел аны аңлату.
Беренче кат тәпи баскан көнне,
Беренче кат әйткән сүземне.
Кызык итеп искә төшерә дә,
Әй, кызым, дип сөя үземне.
Мин әнкәйгә һаман сабый кебек.
Инде бераз үсеп китсәм дә.
Мин әнкәйсез...