Эше аны ашлы итә
«Язмышыма чиксез рәхмәтле мин», диде ул тормыш юлы, ирешелгән уңышлары, гомумән, язмышы белән кызыксынгач. Якыннан аралашкач әлеге сүзләрнең хаклыгына ышандым. Руфия апа чыннан да бәхетле ана, сөекле хатын, кадерле туган һәм абруйлы хезмәткәр.