Без аның белән бәхетле
Җәйге иртә, таң сызыла. Буа өстеннән әкрен генә томан күтәрелә, су өстендә калган казлар йокымсырап утыра, ара тирә әтәч кычкырган тавышлар ишетелә, таллыкта сандугач сайрый. Илаһи матурлыкка сокланып ул мәчеткә, иртәнге намазга ашыга. Рәхәт, җанга рәхәт мизгелләр, тынлык. Ул тынлыкны ара тирә кычкырган бака, якында челтерәп аккан чишмә тавышы тагын...