Кенәгәсендә бер язу
Тормыштан һәм хезмәттән мәгънә табып, үзенә йөкләнгән Вазыйфаны намус белән үтәп, үзенең һөнәре белән горурланып эшләүче кешеләрне һәр коллективта очратырга мөмкин. Андыйлар «мин алдынгы» дип күкрәк какмыйлар. Киресенчә, «тыйнаклык кешене бизи» дигән әйтемгә тугрылыклы булып калуны өстен күрәләр. Бер коллективта күп еллар өзлексез эшләп, халык алдында ихтирам казаналар.