Язмышлар рубрикасы буенча яңалыклар
-
Син ялгыз түгел
Тәбрис җәлт кенә анасын идәннән күтәреп торгызды. Ирексезләп этә-төртә ишектән чыгарып җибәрде. Ә үзе, уктай атылып, тәрәзәгә таба томырылды. Исәбе — пыяланы бәреп төшереп, дүртенче каттан аска ташлану иде...
-
Канатлылар (повесть)
Машинасына сөт тутырып, районга май заводына барырга чыккан Рәфкатьнең каршысына бер малай атылып та чыкты, шофер аның өстеннән үтеп тә китте... Ни үле, ни тере түгел Рәфкать, машинасыннан чыгып, малай янына барды...
-
Сынган чәчәк (хикәя)
Кайтуын кайтты Регина әнисенә, тик бу юлы үзе генә кайтмады, карынында бер гаебе дә булмаган, бәләкәй генә тере күзәнәк алып кайтты. Әнисе Галия кызына, бәлки, яшәп китәрсез, тора-бара күнегерсең, дип әйткәләп караса да, Регина тыңламады. Унбиш яшендә ирсез бала тапты...
-
Әти моңы (хикәя)
Нәфисә әтисен бөтенләй хәтерләми. Ә хәтерлисе шундый килә! Үзен белә башлаганнан бирле килә... Җанын телгәне, йөрәген әрнеткәне дә әнә шул — үзен соңрак, әтисе үлгәч кенә белә башлавы да инде аның. Газизе аяусыз чир белән көрәшә-көрәшә, шәмдәй эреп-сызып сүнгән кара көздә аңа өч яшь тулган булган югыйсә...
-
«Әтигә вакытында хатын табып бирәсе иде...»
«Инде үкенергә соң. Күңелдә бары бушлык калды...»
-
Бер аерылышу тарихы
Алия белән Кәрим күнегелгән гадәт буенча яшәүләрен дәвам иттеләр. Сөйләшүләр — кирәк өчен генә сөйләшенде, башкалар янында бер-берсенә ниндидер игътибар күрсәтелгән икән — анысы да шулай тиеш булганга гына эшләнелде
-
Өзелгән моң (хикәя)
Башындагы ак яулыгы белән йөзен каплап баскычка кырын яткан карчыгын күреп, Шаһидулла бабай эсселе-суыклы булып китте. Тез буыннарының калтыравын җиңә алмыйча, карчыгы янына килеп утырды да дерелдәгән кулы белән әкрен генә аның иңенә кагылды: – Сиңа әйтәм, башың әйләнде мәллә? Карчыгы җавап бирмәде...
-
«Син бит үзең бала сорадың, сигез ел көттең, инде ташлап китәсеңмени, дидем»
Азад, контракт төзегәч, шул сорауны бирдем. Син бит үзең бала сорадың, сигез ел көттең, инде ташлап китәсеңмени, дидем. Юк, ташламыйм, мин шул бала гомерен сакларга барам, киләчәк буыннарның рәхәт һәм бәхетле тормышы өчен хәлемнән килгәнчә тырышам, диде.
-
Кәккүк баласы (хикәя)
Мәгафурнең өлкән кызы бик елак була. Аның елавы, яңа гына баласын җирләгән абыйсының үзәгенә үтә. Ул аны гел куенында йөртә.
-
«Әниләре булырга тырыштым»
Балалары аны кадер-хөрмәттә яшәтә. Кайчандыр әнисез калган өч балалы йортка килеп кергән Мәрьям апа хәзер шулардан игелек күрә.
-
Минем хатаны кабатлама (гыйбрәтле язмыш)
Телефон тавышына уянган Гөлсем тәүлекнең ни вакыты икәнен аңлый алмый аптырады. Якты икән әле, төн түгел, димәк, дип уйлады ул. Сәгать телләре бишне күрсәтә иде. Иртәнге бишме бу, кичкеме икәнен аңларга өлгермәде, туктаусыз шалтыраган телефонын алды. Килене Айгөл икән.
-
Тормыштан алынган хикәя: «Ул тавыш чыгаруымны көтте. Тик мин...»
Кеше психологиясе, бу өлкәдәге төрле сораулар күптән кызыксындыра мине. Шушы фән буенча курслар ачылуын белгәч тә, бик теләп бардым.
-
«Беркайчан да балабыз булмаячак… Икенче хатын алсаң, мин каршы түгел»
Поликлиникада гадәти эш көне иде. Гөлзәйнәп белән Азат яше яңа тулган улларын балалар табибына күрсәтергә килделәр. Шөкер, уллары сау-сәламәт аларның, инде тәпи йөри башлады.
-
«Үзенең тиздән үләчәген белү дә аның елмаюын җуя алмады…»
Аяз күк… Юк, шул аяз күктә балкыган көләч кояш кебек егет иде ул. Аннан һәрвакыт яктылык, җылылык, наз ургылган шикелле иде. Аның йортында кунак булып утырган бер арада хатыны әйтеп куйды:
-
«Әле ярый хатыны ташлаган»
Аның кебек башка ир-ат юк! Тукай районының Мәләкәс авылында гомер итүче Лидия Фәртдинова әнә шулай ди. 25 яшендә, күкрәгенә кызын кысып тол калган ханым, ун елдан соң яңадан кияүгә чыга.