Әй, кушаматсыз кеше бармыни ул, бигрәк тә авыл җирендә дисезме? Бер яктан карасаң, кушамат инде ул ничектер якын, дус итеп, шаярып кушылган, әйтелгән сүз кебек. Ә икенче яктан, киресенчә, кешенең начар сыйфатына бәйле “тагылганнары” да шактый
Шулай ук очраклы бер сүздән ябышып калганнары – очраклылары да бар. Миңа калса, ни генә булса да, кешегә кушамат белән дәшү барыбер әдәпсезлек, кешене кимсетү кебек тоела. Бәлки мин юморны аңлый алмый торган, җитдиерәк кешедер. Ә сез нинди фикердә?
–Кызык дип уйлыйм, яраткан, якын кешеңә кушаматы белән эндәшүдә берниди начарлык күрмим
–Үзем дә яратмыйм, кешегә дә кушаматы белән эндәшмим
–Кешесенә күрә, кайчакта әйтелә шул
–Бала-чагага гына килешә дип саныйм
Нет комментариев