Яңгулга башка йомыш белән төшкән идек. Юлыбыз мәктәп янәшәсеннән узды. Мәктәп бакчасы тулы кеше, кемдә сәнәк, кемдә тырма, мәш килеп печән төйиләр.
Печән генә түгел, баксаң, территорияне чистарту өчен өмә үткәрүләре икән. Укытучылар. Аңлашыла да инде: баланы да, әти-әнине дә эшләтергә ярамый, ә укытучы өчен мәктәп икенче туган йорты, ләбаса, алар каршы да килми, ялын да бүлеп чыга, җыештыра да, буйый, чаба, җыя, төйи дә... Ә нәтиҗәсе күз алдында: мәктәп территориясендә чүп үләне дә юк, печәне тигезләп чабылган, әнә, хоккей мәйданчыгы да, тип-тигез үләне белән балкып тора.
Нет комментариев