Туган авылым Соснага берничә юлдан кайтып керергә була. Балтач ягыннан менеп, авылның үзәгенә алып килүче юл буйлап китсәң, сине Герой Сәрвәр урамы каршы ала. Ә бу урам – авылның кендеге. Әлеге урам буйлап сине мәктәп, балалар бакчасы, мәдәният йорты, авыл җирлеге һәм колхоз идарәсе, фельдшер-акушерлык пункты озата бара. Бу урамга Сәрвәр исемен юкка гына бирмәгәннәр булса кирәк. Сәрвәр апа Нәфыйкова сугыш арты елларында үзе авылның кендегенә, тоткасына әверелә.
1925 нче елның 6 сентябрендә районыбызның Норма авылында туган кыз яшьли ятим кала. Яшьтән ятим калу ачысы Сәрвәрне авыр хезмәткә алынырга мәҗбүр итә. 1940 елның җәендә плугарист (сука өстенә утырып, суканы көйләп йөрүче) булып эшли. 1941 нче елда ир-егет механизаторлар сугышка алына башлый.
Сәрвәр Нәфыйковага багышлап,«Тимерче кыз» әсәре языла
«Буразналардан сирпелгән яктылык» дип исемләнгән Мәгьсүм Абдулла улы Мөхәммәтҗанов төзегән китапта: «Сосна авылы «Правда» колхозында тимерчелектә эшләп, Социалистик Хезмәт Герое исеменә лаек булган Сәрвәр Нәфыйкованың хезмәт юлы 1941 елда Балтач МТСында башлана. Тракторчылар курсын тәмамлый. 1 нче номерлы хатын-кызлар трактор отрядына тракторчы итеп билгеләнә. Аңа 8 нче номерлы СТЗ тракторы беркетелә,» – дигән юллар бар. Җиңү көне килеп, ир-егетләр сугыштан кайта башлый.

Бу вакытта Сәрвәр апа Нәфыйкова тагын да авыррак һөнәр үзләштерә. Эретеп ябыштыручы булып эшкә керешә. 1952 нче елдан язмыш аны Сосна авылы белән бәйли. Ир-егетләр җитмәү сәбәпле, «Правда» колхозына тракторчы булып килә. Сосна авылына ире белән килеп урнашып, тора-бара тол калган Зифа апа Галиева белән бер өйдә яши башлый. Зифа апа Көшкәтбаш авылыннан була.
Тракторы белән кырларны иңли башлаган кыз Зифа апада яшәп кала. Зифа апа үзе колхоз фермасында эшли. Ике тырыш кызны колхоз өйле итә. Колхозларга техниканың ешрак кайта башлаган чагы. Ә аларның төзеклеген карап тору өчен тимерчеләр җитми. Әле бер җире, әле икенче җире ватылып, басудан кайткан техниканы төзекләндерүгә механизаторларның күп вакыты китә.
Уйлый-уйлый да Сәрвәр, тагын да авыр хезмәткә – тимерче һөнәренә алына. Бер караңгыдан икенче караңгыга кадәр көннәре алачыкта үтә башлый. Сәрвәр иртә таңнан алачыкка килеп, күмерләрдә ут кабыза. Өргечне көйли, кирәкле тимерләргә җан кертә. Аның ярты потлы чүкечне уйнатканына, кызып торган тимерне кирәкле кыяфәткә керткәненә ирләр аптырап та, сокланып та карый. 1963-1970 нче елларда шушы хезмәттә була кыз.
Сәрвәр апа Нәфыйковага багышлап, язучы Кояш Тимбикова 1968 нче елда «Тимерче кыз» әсәрен яза. «Бу – бөтен гомерен, шатлыгын-кайгысын тимерче алачыгы белән бәйләгән кеше. Алачыгы аңа – туган йорт, алачыгы-күңел тынычлыгы, алачыгы-бәхет чыганагы», – дип яза әсәрнең кереш өлешендә автор. Колхоз эшенең нәтиҗәле баруы ул чакта тимерчедән дә тора. Җитәкчеләргә дә, механизатор ир-егетләргә дә техниканың төзек булуы, ватылган очракта тиз ясалуы мөһим.
Алтын медальле Сәрвәр
Фидакарьләрчә хезмәт куйган Сәрвәр Нәфыйк кызы Нәфыйкова СССР Югары Советы Президиумының 1966 нчы елгы Указы нигезендә, Социалистик Хезмәт Герое исеменә, Ленин орденына лаек була. «Урак һәм чүкеч» алтын медале белән бүләкләнә. Герой Сәрвәр 1970 елда – 45 яшендә кабат тракторга утыра һәм 1982 нче елга кадәр «Правда» колхозында тракторчы булып эшли.
Үз гаиләсен төзергә өлгерми кыз
Егетләр белән аралашырга вакыты да җитмәгәндер; сугыш арты елларында егетләр дә аз булгандыр. Гаилә кора алмаса да, Зифа апасы белән бер кызлы булалар алар. Дөньяга тудырган кешесе калдырып киткән әниле ятим Гөлнурны тәрбияләп үстерәләр. Гөлнур апага бүген 74 яшь.

«Мин, кружка тотып, фермага килә идем дә, сыер савучылар миңа сөт салып бирәләр иде. Кышның бер көнендә, мине кызыл тышлы юрганга төреп, ат чанасына утыртып, Зифа әби белән Сәрвәр апа үзләренә алып кайттылар. Мин аны төш кебек кенә хәтерлим. Көн саен мунча керткәннәр, көн саен чәчемне юганнар. Бетләп беткән, бетчәләр басып бетергән кызчык булганмын. Минем чәчем калын һәм озын булып үсте.
Сәрвәр апа көлеп: «Синең чәчеңне кат-кат юа-юа без үстердек, дип әйтә иде», - дип сөйли Гөлнур апа. Бер туганлыклары да кан-кардәшлекләре дә булмаган өч язмыш – өч хатын-кыз бер йортта көн итәләр. Димәк, Сәрвәр апаның холкы ирләрчә корычтай, ә күңеле бик киң һәм шәфкатьле була.

Нет комментариев